Σάββατο 9 Απριλίου 2011

Το γκέτο και το γαλατικό χωριό


Πριν από δυο χρόνια στην Αθήνα έγιναν δυο σημαντικές προσπάθειες για τη διεκδίκηση δυο ελεύθερων χώρων.
Η πρώτη, τον Ιανουάριο του 2009 στη συμβολή των οδών Κύπρου και Πατησίων, από κατοίκους της Κυψέλης που συγκρούστηκαν με τα ΜΑΤ, διεκδίκησαν τον ελεύθερο χώρο και απέτρεψαν τη δημιουργία παρκινγκ δια χειρός του Νικήτα Κακλαμάνη.
Η δεύτερη,  το Μάρτιο του 2009 στη συμβολή των οδών Ναυαρίνου και  Ζωοδόχου Πηγής , από κατοίκους των Εξαρχείων, που κατέλαβαν το χώρο και απέτρεψαν την οικοδόμησή του.
Δυο χρόνια μετά…
- το πάρκο της οδού Κύπρου αποτελεί τον ορισμό του κενού.
-  το πάρκο της Ναυαρίνου, τον ορισμό του δημόσιου χώρου.
Όσο αναρωτιέμαι γιατί, τόσο πιο απλή μου φαίνεται η εξήγηση.
Η Κυψέλη, η Πατησίων είναι γκέτο με την ουσιαστική έννοια της λέξης, ενώ τα Εξάρχεια είναι «γκέτο» στο μυαλό των ανεγκέφαλων, είναι ένα μικρό «γαλατικό χωριό» που αντιστέκεται.
Η πραγματική έννοια του γκέτο, είναι όταν μια περιοχή παύει να δημιουργεί γεγονότα. Όταν δεν συμβαίνει τίποτα πια εκεί που να αφορά τους κατοίκους. Όταν τίποτα δεν μπορεί να τους κρατήσει. Όταν η συνειδητή εδώ και χρόνια εγκατάλειψη, τους οδηγεί στην έξοδο… Και δυστυχώς, ακόμα και όσοι επιμένουν να κατοικούν ακόμα, στην Κυψέλη και την Πατησίων,  δεν ζουν εκεί, απλώς επιστρέφουν το βράδυ σαν «κλέφτες» στο σπίτι τους.
Και επιστρέφουν σαν «κλέφτες» γιατί η Κυψέλη είναι μια βαριά υποβαθμισμένη περιοχή που οι λιγοστοί κάτοικοι που ακόμα ενδιαφέρονται δεν έχουν τις δυνάμεις για να αποτρέψουν ούτε την εισβολή των διακινητών ουσιών , ούτε την εισβολή της πορνείας.
Την ίδια στιγμή το παρκάκι της Ναυαρίνου συνεχώς αναπτύσσεται, σφύζει από ζωή και από ιδέες – είτε αρέσουν σε κάποιους είτε δεν αρέσουν - αποτελεί πόλο έλξης και ίσως, τον πιο ζωντανό και δημιουργικό αυτοδιαχειριζόμενο δημόσιο χώρο που διαθέτει η Αθήνα. Και αποτελεί ζωντανό κύτταρο, γιατί το «γκέτο» των Εξαρχείων προς το παρόν έχει αποτρέψει τη «γκετοποίησή» του.
Έχει ελπίδες το παρκάκι της Κύπρου;
Ναι, εάν τώρα ο δήμος αρχίσει να ρίχνει προς τα εκεί το βλέμμα του. Εάν ο δήμος αποφασίσει να τείνει χείρα βοηθείας στους ελάχιστους κατοίκους που ακόμα επιμένουν και ελπίζουν. Εάν σταματήσουν να διαχειρίζονται την Κυψέλη και την Πατησίων σαν τον ιδανικό «κουβά» για να φύγουν από τη μόστρα της πόλης οι κάθε είδους ταπεινοί και καταφρονεμένοι μαζί με τους εκμεταλλευτές τους.
Έχει ελπίδες το παρκάκι της Ναυαρίνου;
Ναι, εάν το αφήσουν στην ησυχία του.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου